Mediastil

Er wordt gepraat, maar daar horen we eigenlijk niks van: CDA, VVD en PVV hebben om ongestoord aan een nieuw kabinet te kunnen werken een “mediastilte” afgekondigd. Het journaille heeft z’n camera’s naar de grond gedraaid en de microfoons maar opgeborgen. Voorlopig is er op alles geen commentaar en blijven vragen hoe dan ook onbeantwoord.

Er is wel een kleine rel. Geert Wilders wil naar Amerika om daar ruzie te maken met moslims en zijn gedacht nog eens luid en duidelijk te zeggen. Het CDA ziet daar weinig in. Volgens Maxime Verhagen zou zo’n felle toespraak met de inmiddels welbekende anti-islamretoriek Nederland nog in gevaar kunnen brengen, al maakte hij dat verder niet concreet. Wilders gaat zich van Verhagen niks aantrekken, noch van andere bezorgde mensen in het CDA, ze moeten er maar aan wennen.

De stille onderhandelingen zijn er niet zomaar gekomen, er is zomerlang over gesteggeld en in eerste instantie deed de PVV niet eens mee. Dat vond de PVV wel ondemocratisch, ze hadden immers de verkiezingen gewonnen en dus vertegenwoordigde alleen een regering met de PVV het Nederlandse volk, aldus de PVV, die zoals bekend een eigen definitie aan “volk” en “Nederlands” geeft. Uiteindelijk kreeg de Partij Voor de Vrijheid die geen partij maar een beweging is, niet voor is maar tegen en met de vrijheid weinig op heeft, dan toch de aandacht waar ze zo om schreeuwde en mocht Wilders mee gaan praten over een nieuw Nederlands kabinet.

Er wordt gepraat, dat is ons verzekerd. Er komen twee akkoorden aan, en iedereen is blij, de VVD, het CDA en de PVV. Die arme meneer Cohen kwam op z’n oude dag nog met Bijbelse citaten in de hoop het CDA nog voor zich te winnen, maar dat scheelde het CDA niet. Verhagen hield vooral z’n mond, en als hij sprak, dan lispelde hij dat de PVV helemaal zo gevaarlijk niet was als er was gezegd, dat het wel mocht, dat Nederland bést van de appel proeven mocht… De lispelende slang.

De mediastilte is eigenlijk een oorverdovend lawaai, maar niemand wil er naar horen. Niemand mag spreken van inhoudelijke leegte, van de nakende schaamte, van onbegrip en verloochening. Geruisloos hapt ze en kauwt. Het enige wat we wél horen, is Wilders in New York, en de ruzietjes die er rondom hem ontstaan, en zo zal het blijven. De dieren kunnen we niet meer verstaan, maar hoor de beesten brullen: zo dan jagen we het Nederlandse volk wel Eden uit.