Vooroordeelloos

“Vooroordelen heb ik niet,” hoor je soms zeggen. Eigenlijk nog wel te vaak, want er deugt iets niet aan, al zijn de mensen die beweren geen vooroordelen te hebben vaak wel aangenaam en zelfs best ontwikkeld. Meestal, vast ook niet altijd, laat ik die nuance maken, want zo ben ik, vooroordelen heb ik niet, ziet u wel. Soms zijn het dwazen, zij, de vooroordeellozen.

Het is niet doenlijk alles te kennen en heel de wereld gewoon maar te begrijpen. Misschien is zelfs niets echt kenbaar, er zijn filosofen zat die dat tenminste beweren, en dat er hoe dan ook beperkingen zijn aan wat wij kunnen horen, zien of ruiken is wetenschappelijk meetbaar ook. Weten we wat waar of wijs of wenselijk is?
Zo moet het altijd wel gaan. De mens komt ergens waar duizend indrukken duizend keer op hem neerdalen, en beseft dan dat ‘ie wel selecteren móet. Je kunt de nuttige indrukken dan het beste als eerste opdoen, dat klinkt logisch, maar wie weet wat nuttig is? Wat thuis nuttig is, moet dat ergens anders vast ook zijn. Wat thuis zo is en gevonden wordt moet ergens anders vast vindbaar zijn. Zo gaat het altijd: de vooroordelen zijn er voor je er zelf erg in hebt en ze worden tegelijkertijd zelfs bevestigd.

“Vooroordelen heb ik niet,” herhaalt de dwaas, “maar Duitsers hebben wél een grote bek en Fransen zijn wél arrogant en Rotterdam is wél een klotestad. En Engelsen zijn zo geestig, ga maar na, je hoeft de tv maar aan te zetten en je zult zien dat het klopt.”

Engelsen zijn helemaal niet geestig. Ze zijn ook niet droog of humorloos, natuurlijk niet, ze zijn maar gewoon mensen die humor een bepaalde plek in hun cultuur hebben gegeven maar er niet noodzakelijk erg goed in zijn. Zoveel komedie maakt de BBC, en zo’n fractie ervan wordt in ons taalgebied uitgezonden: Monty Python, The Office, Fawlty Towers, ja, goed, dat vind ik inderdaad óók briljant, en heus leuker dan De Kampioenen (Vlaams) of Het Zonnetje In Huis (Nederlands) – maar dan ben ik al gaan filteren. Je kunt je filter altijd omkeren. “Engelsen zijn flauw, kijk maar,” zou ik dan zeggen, en dan “The Thin Blue Line”, “Keeping Up Appearances” of “Allo Allo” aanzetten. “Zie je, hoe flauw? Vergelijk dat nou eens met Jiskefet of In De Gloria, Nederlanders en Vlamingen zijn echt veel geestiger!”

“Vooroordelen heb ik niet,” herhaalt de dwaas, “maar inderdaad, Vlaamse humor is best leuk, het zijn daar sowieso zulke aardige mensen.”

Vlamingen zijn helemaal niet aardig. Ook niet onaardig, of toch zeker niet allemaal. Ze hebben het alleen een beetje aan hun broek hangen dat de Nederlanders ze zo schattig en koddig en ongevaarlijk vinden. Terwijl Vlamingen vaak genoeg onbeleefd en afstandelijk en zelfs haatdragend kunnen zijn – kijk daar de verkiezingsuitslagen anders eens op na, of lees eens hoe Vlamingen, ook intellectuelen, over Nederlanders schrijven. Vooroordelen zijn overal en je kunt ze overal ontkrachten en bevestigen, niet zelden met dezelfde mensen voor je, in dezelfde stad.

“Vooroordelen heb ik niet,” herhaalt de dwaas herhalende, “heus niet. Ik ken mezelf toch zeker beter dan jij?”

Advertenties

One thought on “Vooroordeelloos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s