Al zwart

Sinterklaas is weer in het land. Dat verheugt me, want ik houd van het Sinterklaasfeest. ’t Is zo’n vertederende traditie. Als de Sint weer in het land is vind ik het jammer dat ik niet meer geloof. Toen ik acht was vertelde mijn moeder het me. Ik herinner me die avond nog heel goed. Ik voelde het als een verlies, destijds, en soms voelt het nog zo.

Als alle jaren ging ook nu op zaterdagmiddag de televisie aan, om de nieuwe Sint te zien, en Dordrecht. Dieuwertje Blok zat er net als ieder jaar, de liedjes waren dezelfde, de boot ook. De Sint bleek ook geen spat veranderd, daar had ik nog even voor gevreesd. De beelden waren chaotisch maar verzorgd. Dordrecht stond er mooi op, de burgemeester kon tevreden zijn.

Later, toen ik weer gewoon op internet volwassen zat te wezen, kwam ik op heel andere beelden uit. Beelden van diezelfde intocht, maar nu grimmiger. Ze stonden op youtube, daar had ’n verontruste toeschouwer ze opgezet. Er was blijkbaar reden tot ongerustheid.

Elk jaar zijn ze er weer, de mensen die krijten dat Zwarte Piet racisme is. Ik heb die mening altijd maar vervelend gevonden. Het valt allemaal wel mee. De intentie is niet slecht, volgens mij. Echt racisme valt het niet te noemen. Maar hoe vervelend ook, ’t is wel ’n mening die erbij is gaan horen, die natuurlijk ook gewoon mag worden geventileerd. Ook dat is Nederlands, nietwaar?

Bij de intocht in Dordrecht stond een man met een wit t-shirt aan. “Zwarte Piet is racisme”, stond erop. Naast hem stond nog een man, met een zwart t-shirt aan, en in witte letters dezelfde tekst. De man met het witte shirt zou de beroemdste worden. Hij is de dichter Quincy Gario, die eerder een leuk poëzieproject opzette in de Amsterdamse Javastraat, maar nu als “de man van het youtube-filmpje” door het leven gaat. Hij werd namelijk onder het toeziend oog van ouders en kinderen hardhandig tegen de grond gewerkt door de politie. Ze veegden de straat met hem, vrij letterlijk, en dreigden omstanders die er wat van zeiden ook te arresteren, waarna het protest verstomde en alleen het cameraatje door bleef pruttelen, met het veelbesproken youtubefilmpje als resultaat.

“Ik heb niks gedaan,” kreet de neergeslagen dichter nog. Heeft hij inderdaad niks gedaan? Hij stond er met ’n wit t-shirt met daarop een mening die ongetwijfeld veel mensen geërgerd zal hebben, maar dat lijkt mij inderdaad geen geldige reden om iemand op te pakken. En zo hardhandig zou het al helemaal niet moeten, met zo’n meute kinderen eromheen. Dat past veel minder bij het feestje dan dat t-shirt.

Het is erger: zoiets past niet bij Nederland. Of toch niet bij het Nederland waar ik in geloof. Deze beelden, de agressie, de wellust van de agenten, het onbezonnen machtsmisbruik: ook voor mij voelt het als verliezen. Waar is die vrijheid van meningsuiting, waarover je enkele jaren geleden nog zoveel hoorde, gebleven?

Dieuwertje vond de intocht naderhand een groot succes. Ze straalde. Ze zal ook wel niet geweten hebben wat er wat straten van haar vandaan gebeurde. Zou ze er ooit iets van gaan zeggen? Zouden onze politici er nog iets van gaan zeggen? Of zouden ze allemaal, net als die ouders daar op straat in Dordrecht, geïntimideerd blijven zwijgen, en hoogstens maar ’n beetje filmen in de hoop dat dan iemand anders nog voor hun recht vecht…?

Bekijk het filmpje op youtube.

Advertenties

2 thoughts on “Al zwart

  1. Dat is ze ook, al jaren, zo laag zelfs dat populistisch rechts aan de lopende band nieuwe vormen van criminaliteit verzint om zo de cijfers hoog en het stemvee mak te houden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s