Komkommertijd

’t Is wel lekker modieus om te verklaren dat de relatieve stilte op mijn blog de laatste weken met de zomer te maken heeft, de komkommertijd, u kent dat wel – en misschien is het ook wel gewoon zo. Meestal is er een ergernis die me aan het schrijven zet, maar nu er weinig nieuws is, is er ook weinig ergernis. Over het weer ga ik natuurlijk niet schrijven, er zijn grenzen.

’t Is niet dat er te weinig nieuws is de laatste dagen. Twee aanslagen maar liefst, één door een malloot in Amerika en één door terroristen in Bulgarije. De aanslagen hebben niets met elkaar te maken, maar ze horen wel bij dezelfde week en bij dezelfde journaals. Dan is het interessant ze te vergelijken.

Bulgarije kwam als eerste in het nieuws. Acht doden, later naar zeven bijgesteld – een busbom op een vliegveld. Boergas, dat spreek je als Boergás uit, met een klemtoon die je niet verwacht. Niet in elk journaal ging dat goed, maar verder was de berichtgeving netjes. Kort, zakelijk, geen sensatie. Terwijl het eigenlijk wel een ernstige aanslag was: terrorisme, in de Europese Unie, op een plek waar ook veel Nederlandse vakantiegangers komen.

Nieuwswaardig is nieuws dat zich dichtbij afspeelt, nieuws dat met een zeldzame gebeurtenis samenhangt en het publiek dat je met je journaal bereikt direct zou kunnen raken. Een aanslag op een toeristisch vliegveld in de EU, dat is nieuwswaardig, zou je denken. Toch werd er met deze aanslag niet groot uitgepakt.

Wel uitgepakt werd er met een aanslag op een bioscoop in Denver. Geen terrorisme deze keer, maar “gewoon” weer zo’n lone wolf, een idioot die schoot zonder doel en daarbij 12 slachtoffers maakte. Tragisch, maar minder nieuwswaardig dan die aanslag in Bulgarije, zou je denken: Denver is erg ver, niet toeristisch, geen onderdeel van de EU en de aanslag had geen terroristisch oogmerk.
Maar dat was mijn inschatting, en die was fout: de aanslagen in Denver werden in korte tijd een heuse mediahype. Persconferenties kwamen op de livestream van de NOS, kranten belichtten elk mogelijk detail, het leven van de schutter werd uitgeplozen en aan de Nederlandse lezer voorgelegd – zijn naam, zijn schietclub, de verhalen, kennissen en toeschouwers, ze kregen allemaal hun plek in de journaals en op internet. De aanslag in Bulgarije werd snel weer vergeten.

Natuurlijk is het komkommertijd, dan moet je wat als NOS of nu.nl. Bulgarije mag dan dichterbij zijn, wie op de redactie gaat wat er in Bulgaarse kranten staat overschrijven? Moet je dan een verslaggever erheen sturen om zelfs aan nieuwsgaring te doen? Kom nou, verslaggevers hebben ook vakantie.

Zo bepaalt niet logica de nieuwswaarde, maar gemakzucht. Amerikaanse sites schreeuwen details de hele wereld over, de stagiaires bij NOS en nu.nl hoeven alleen maar te vertalen en te tikken. De lezers slikken het wel, al die verhalen. Dode Amerikanen, net als in de film. Dode joden, daar zijn ook wel films over, maar dat zijn geen zomerfilms. Nee, doe Denver dan maar. Lekker, ’n beetje sensatie in de komkommertijd, en toch niks om je zorgen over te maken.

Advertenties

One thought on “Komkommertijd

  1. Vergeet niet dat Nederland zeer pro-Amerikaans is. Zelfs de Amerikaanse vóórverkiezingen krijgen hier net zoveel aandacht als onze eigen verkiezingen. Of kijk naar de enorme stroom slappe Hollywood-pulp die kritiekloos door de bioscopen wordt overgenomen. Negen van de tien films op TV zijn Amerikaans. En je moet ze de kost niet geven, mensen, jong en oud, die Amerika “cool” vinden (is dat niet ook een Amerikaans woord?) en Bulgarije suf. Misschien denken Nederlanders wel dat Nederland de 51ste staat van de VS is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s