Grenzeloos bier

Niet zelden is bier het object van kinderachtig chauvinisme. Bier van bij ons, dat is het beste meneer, al het andere is ondermaats. In België kun je nauwelijks bier van over de grens kopen en in Duitsland is het vaak al lastig om ’n biertje uit een naburig dorp te drinken. In Nederland zie je iets vergelijkbaars met pils. In het oosten staan ze op hun Grolsch en boven het Noordzeekanaal hoor je Amstel te drinken. Folklore, bekrompenheid, ik vermoed eigenlijk allebei – waarom?

Dat het anders kan wordt al langer bewezen door de betere biercafés in Nederland, waar je op de kaart niet alleen Nederlandse brouwerijen, maar ook Belgische, Duitse, Engelse en Amerikaanse vindt. Ook Scandinavische bieren vinden meer en meer hun weg naar de biercafés. Daar kunnen ze in de buurlanden nog wat van leren. Of is dat chauvinisme, als ik dat zeg?

Gisteravond was ik in het Amsterdamse biercafé In de Wildeman. Het gezelschap was er internationaal, maar het was wel met hetzelfde doel bijeen gekomen: een nieuw bier. Om zeven uur ’s avonds zou het eerste vat officieel geopend worden. Biergoeroes en zij die dat nog willen worden verdrongen zich aan de lage bar van het proeflokaal. Een rijzige gestalte ging erachter staan: Ron Pattinson, een bierprofeet van overzee, vertelde in het Engels wat er te gebeuren stond.

Het bier dat werd gepresenteerd was even Pools als Nederlands en ook nog bijna net zo Duits. Het gist was in Tsjechië opgehaald. In een paar zinnen schetste Ron Pattinson hoe dit bier was wat ik hoopte dat het was: een grenzeloos bier, dat over taal en traditie heen gestoken was. Er waren twee varianten, waarvan één Grodziskie heette en de andere Grätzer. Pools en Duits, maar allebei kwamen ze uit een ketel in Haarlem… Gebrouwen bij Jopen, door een brouwerij die Monarchy of Musselland heet.

Natuurlijk heb ik het daarna geproefd, dit merkwaardige bier. Het was heerlijk, het bleef een avond lang boeien en dronk toch ook best lekker weg. Gerookte tarwe, de smaak van brood… De stijl was ooit typisch voor het Poolse stadje Grodzisk, maar daar is het in 1993 verdwenen. Dat was eigenlijk nog best laat, want dit bier is een vertegenwoordiger van een biercultuur die al veel eerder verdween en die zich uitstrekte van de lage landen tot in het verre oosten van het Duitse rijk.

Een verlangen naar iets dat verdween, of willen bewaren wat er bijna niet meer is – ik denk dat dat de chauvinisten nog het meest beweegt. Als de Brusselaars niet zo hadden gehecht aan hun lambiek, wat was er dan van geworden? Gisteravond werd gelukkig bewezen dat protectionisme niet de enige oplossing is.

Grodziskie en Grätzer werden gered door een koppel van Nederlands-Duitse komaf, met hulp van een enthousiaste Engelsman, een chauffeur uit Praag die het gist naar ons toe reed, een kerk in Haarlem en een publiek dat uit heel Europa leek te komen. Het is waar de brouwerij van dit bier, Monarchy of Musselland, voor lijkt te staan. Een dame uit Nederland en een heer uit Duitsland die misschien nog wel meer van elkaar houden dan van hun bier. So muss das sein.

Advertenties

2 thoughts on “Grenzeloos bier

  1. Pingback: Bierthee « Plaas' vermannen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s