Bierthee

Verleden maand blogde ik over koffiebier. Toen vermeldde ik al dat je in Nederland prima koffiebier kunt drinken, als je de weg naar de betere biercafés en slijterijen maar weet te vinden. Zelf ben ik meer een theedrinker, maar in bier vind ik koffie heerlijk. De Kopi Loewak van brouwerij De Molen is één van mijn favorieten. Toen ik vernam dat het op tap verkrijgbaar was in Amsterdam aarzelde ik dan ook niet.

Het goede biercafé liet zich ditmaal lastig vinden, want de Kopi Loewak werd getapt in een zaak die ik tot dan toe vooral als koffie- en theeproeflokaal kende. Het Hofje van Wijs, aan de Zeedijk – niet ver van het station, gelukkig, en goed te combineren met een wandeling langs de andere goede cafés die Amsterdam rijk is.

Ik kwam pas ’s avonds binnenvallen en zei iets over bier. Dat was voor de eigenaar genoeg. Ja, hij tapte Kopi Loewak, maar voor een theeliefhebber als ik had hij ook nog iets anders. Hij had op dat moment twee “theebieren” op de tap staan. Natuurlijk kon ik die proeven met ’n kopje thee ernaast, zodat ik de gebruikte theesoorten nog beter zou herkennen. Dit werd een goede avond, zoveel was duidelijk.

De basis van het theebier van Hofje van Wijs is hoppig bier van De Molen. Die samenwerking is niet toevallig, legde de eigenaar uit. De Molen komt uit Bodegraven en daar kwam hij zelf ook vandaan, dus daar moest een keer iets mee gedaan worden. Zo ontstonden de thee- en koffiebieren die hij die avond tapte.

Vuur & Vlam, dat was een bier dat ik wel van De Molen kende: scherp en hoppig. Nu dronk ik het bier met Chai ernaast én erdoorheen. Het bier had simpelweg op de thee getrokken, omdat het kon. Het resultaat mocht er wezen. De Chai sloot perfect op de hop aan, de overgang was zo merkwaardig subtiel dat het me niet lukte te zeggen wannéér de ene smaak nu in de andere overging. Zo leuk kan proeven zijn.

Het tweede theebier dat ik proefde was de Smoking Gun. Rook is een hippe smaak in bier, maar er bestaat natuurlijk ook gerookte thee en die was gebruikt om het rookbier van De Molen op te leuken. Rookmout en Lapsang Souchong – een geslaagde combinatie die nog leuker werd toen ik de thee, naast het bier geserveerd, proefde: nieuwe smaken als kaneel kwamen ineens naar boven.

Natuurlijk sloot ik af met waar ik voor gekomen was: Kopi Loewak, het bier én de koffie, vers getapt. Dat was heerlijk, zeker. Maar het gelukkigst was ik met de nieuwe smaken die ik had leren kennen. Weer helemaal anders dan de nieuwe smaak die ik een paar dagen ervoor had leren kennen. De verbazing is de helft van het plezier.

Er kan vast nog veel verbeteren, maar op sommige plaatsen is onze biercultuur toch haast perfect. Het experiment, de durf, over grenzen, stijlen en definities heen kunnen denken – dat maakt het moderne Nederlandse bier zo geweldig interessant. Wie ’t nog niet gevonden heeft wijs ik graag de weg.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s